![]() |
![]() |
|
| ...بي گمان زيباست آزادي، من اما دوست دارم در قفس باشم كه زيباتر بخوانم... |
|
در یکی از پربیننده ترین پخش برنامه تلویزیون در ساعاتی از شب هایی که تهران به دلیل سرما تعطیل شده بود، برنامه از شبکه سوم پخش شد که در آن به مردم القا می شد "سگ" کثیف ترین، خطرناک ترین و بدترین موجودی است که از یک کیلومتری هر خانه ای رد شود همه جور بدبختی و مشکل را به همراه دارد.
این در حالی است که به گفته دامپزشکان انتقال بیماری از گاو و گوسفند به انسان بیشتر از بیماری هایی است که از سگ به آدمی منتقل می شود و از شیوه تدوین برنامه مشخص بود گفته های مصاحبه شوندگان که بیشترشان خود دارای سگ خانگی بودند به شیوه مرسوم صداوسیمای ایران، سانسور شده و کاملا به منظور القای نظری خاص طراحی شده بود. این برنامه در حالی پخش شد که شبح آنفولانزای مرغی بالای سر مردم کشورمان در پرواز است و مسئولان وزارت بهداشت جز پنهان کاری کار دیگری نمی کنند. آیا این برنامه تلاش برای آماده سازی دور جدیدی از پروژه موسوم به "امنیت اجتماعی" نیست که مطابق با آن پس از مقابله با تی شرت و مانکن ویترین بوتیکها، پوتین های زنانه نوبت به کسانی شود که حیوان خانگی چون سگ نگهداری می کنند و احیانا با سوار اتومبیل کردن آنها امنیت جامعه را به خطر می اندازند؟ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه نوزدهم دی 1386ساعت 16:50 توسط اميد توشه |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
در زندگي روزمره مان هميشه دوست داريم ديگران مخاطب ما باشند تا اينكه ما مخاطب آنها.
در روزگار تنهايي و بي همدلي ( همزبون كم نيست ) سعي كنيم صداي ضعيف ديگران را در غوغاي منم كردن ها و خودخواهي ها بشنويم. شايد غريقي كمك مي طلبد و افتاده اي دستي مي خواهد شايد..... دست نوشته های امید توشه روزنامه نگار بی مخاطب |
|
|