 |
 |
|
| ...بي گمان زيباست آزادي، من اما دوست دارم در قفس باشم كه زيباتر بخوانم... |
|
این داستان واقعی نیست و تمامی اسامی و شخصیت ها خیالی اند!
پسر اهل چت کردن نیست، یعنی سایهاست که به چت رومی نرفته است. برای همین وقتی آن شب صدای مسنجرش را شنید و نام دختر را دید، تعجب کرد و به آن پاسخ داد با اینکه واقعا نمی دانست چه زمانی این نام را به لیست دوستانش اضافه کرده بود و این چنین شد که یک شب تا صبح همه رازهای زندگی اش را برملا کرد و.............. dokhtar: salam dokhtar: kasi unja nist ?pesar: chera nabashe pesar: miduni man to ro 4 sale pish ad kardam pesar: inam blogame ????????????dokhtar: 4 sale psh ?dokhtar: az chetarighi pesar: sorry pesar: rafte budam sigaramo biaram ??dokhtar: yani manzuram ine ke id mano che juri dashti dokhtar: ok pesar: daghigh khateram nist pesar: ama mese inke eyde sale 81 ba ham chat kardim dokhtar: manam chizi yadam nemiad dokhtar: mishe ye chizaii az khodeyun va faliatetun behem begid pesar: ye sar be weblogam bezan dokhtar: ok dokhtar: ghiafatun baram ashnast ?pesar: fekr mikoni hamo didim dokhtar: na pesar: vali midunam ma hamdigaro mishnasim ?dokhtar: nemidunam shayad.chera in harfo mizani pesar: chon oon moghe man har kasi ro ad nemikaradam !!!BUZZ ?dokhtar: mishe begid shoma chi khundin pesar: mese bishtar irani ha, reshte am rabti be alagham nadasht ?dokhtar: chi khundin pesar: man ashegh neweshtan, cinema wa falsafe hastam ama sar az reshte narm afzar dar owordam..... albate be esrare mamano babam pesar: 10 sal az ghabulim tu konkur migzare, shoma chi khundin
dokhtar: irania hich kodumeshun beyne karaii rush sarmaye ghozari mikonan ba uni ke bardash mikona rabeteii nemitunana bargharar konan dokhtar: man honar khundam ke be noei ba sang haye zinati ertebat darad
?pesar: mikham bedunam 5 sale pish eyd koja budid dokhtar: usulan khune dokhtar: albate un moghe man taze rafte budam daneshgah ?dokhtar: motavallede che sali hastin pesar: 57 !!!BUZZ ?dokhtar: ye soali beporsam, albate ozr mikham pesar: in che harfie, be nazaram adam hich waght nabayad wase soal kardan ozr khahi kone... shayad in nazar, be zehne jostejoo gare man marbute. wali khahesh mikonam ?dokhtar: fekr mikoni keshvare ma be koja dare mire pesar: masire khatar nakie, man az 2 chiz ke aflatoon dar ........ ketabe jomhoor gofte neshone haei mibinam dokhtar: zaheran shoma ham mesle man va bishtare javuna zendegie shabane darin?na pesar: are, oonam be shedat pesar: ketabe "samte tarike kalamat" neweshte hosein sanapour ro bekhoon, dar in mored dastan jalebi dare dokhtar: albate hame migan pirie zudras miare vali man az piri nemitarsam az ye ja mundan bishtar mitarsam pesar: mer30, che tafahomi ?pesar: rasti shoma tarikhe tawalodetun chiye dokhtar: 58 ?dokhtar: rasti shoma ke ezdewaj nakardid pesar: man hodude 18 mahe ba kasi ke 4 sal namzad budim kat kardam ?dokhtar: ahhhhhhhhhhhhhhh chera pesar: chon behem ye dorugh bozorg gofte bud engari ke behem khiyanat kard dokhtar: khodaye man dokhtar: motasefam baratun pesar: nemitoonesatam hata dige negahesh konam, hamash oon taswire la’anati, jolo cheshmam miomad dokhtar: nemidunam bayad chi begam pesar: welesh kon dokhtar: ok dokhtar: bayad sakht faghat hamin pesar: man az ye kaboose 1 sale chnd mahe ke raha shodam dokhtar: aslan bia harfesho nazanim ?dokhtar: ok pesar: tamum shode wasam pesar: ok pesar: rasti esme ghashangi dari dokhtar: merci pesar: mamanet dawat nemikone rooza ta zohr mikhabi dokhtar: albate man 2 ta esm daram ke in esme asli va shenasnamame dokhtar: cheraaaaaaaaaaaaaaaaa ?dokhtar: mamane to ham davat mikone pesar: are dokhtar: ey khoda dokhtar: man tu khuneye khodam kheili rahat budam az in babat pesar: mige: " akhe madar jan inam shod zendegi, mesle joghd ha pesar: hichkas nemidoone beyn ma chi gozasht pesar: ahhhhhhhhh 2bare yadam oomad pesar: welwsh kardam, bebakhshid pesar: are adam tu khune khodesh az in babat ha rahate !!!BUZZ
dokhtar: ok ?pesar: koja rafti dokhtaram
dokhtar: man alan tuye yahoo 360 hastam ?pesar: mano mibini pesar: chiye khoshgelam dokhtar: bale khoshtip va jazzab pesar: man joz yeki ke pesar khalame, hichkase digaro nemishnasam pesar: cheshm o delam, noor afkan ?dokhtar: chera pesar: tiripe gheyrati bi khodi dokhtar: akhey !!!BUZZ
pesar: hala yeki peyda shode ye zare harfe maro mifahme, ye pesare dige ham peyda mishe. ey khodddddddda .............pesar: age dastam behet miresid dokhtar: khob oonam ye duste mesle mano to mitunim hame baham dust bashim pesar: fekr konam emshab kheyli ehsasati shodam dokhtar: akhey pesar: ye lahze faramoosh kardam, mano to faghat 2 ta id hastim ke wasetamun, shishe monitore dokhtar: man ba oon ye rabeteye mamuli daram. ino man khastam ke dar hade mamuli bemune ?dokhtar: narahat shodi pesar: na, jedan na. wali az daste khodam asabani shodam, chera yek dafe inghadr ehsasati shodam pesar: mesle inke diwoone shodam dokhtar: man goftam mano oon rabetamun mesle 2 ta ham kelasi ya hamkare pesar: ok dokhtar: akhe man dustaye dokhtar va pesare digeii ham daram pesar: az raftare gheyr adamizadam, moteasefam pesar: bia az chizaye dige harf bezanim !!!BUZZ
pesar: baz ham ye sobhe dige ?pesar: midooni khyam chi mige pesar: hengame sepideh dam khuruse sahari/ dani ke chera konad nohe gari pesar: goyad dar ayenye sobh/ az omr shabi gozashto to bi khabari ?pesar: ba hal nabud !!!BUZZ ?pesar: ghahr kardi ?pesar: rafti, bi khoda hafezi !!!BUZZ ?Pesar: nim saate, chera on nemishi ?Pesar: hanooz moonde bood ta ?Pesar: welesh kon, nkone to ….. hasti pesar: kare kasifi kardi age ooni bashi ke fekr mikonam pesar: az zendegim chera gom nemishi pesar: age oon nisti pas baram off bezar pesar: bye اما اون نبود، البته برای پسر فرقی نکرد چون اونID هیچ وقت دیگه واسه پسر زنده نشد و هیچ پیامی هم برای او نیامد. حالا پسر هر وقت که می خواهد ایمیل هایش را چک کند از طریقه مسنجرش می رود. هر چند در لیست دوستانش همیشه شکلک خاکستری اسم دختر خاموش و با دهانی کج به او نگاه می کند اما پسر امیدوار است بار دیگر با دختر حرف بزند. شاید راست می گفت که احساساتی و احمق شده است. اصلا شاید از ماه شب چهارده باشد که او را احساساتی می کند. پسر از خودش بدش آمده که همه وجودش را آن شب مقابل دختر عریان کرده است. حالا هر دختر یا پسره آشنایی را می بیند که ID او را داشتند از خودش خجالت می کشد چون فکر می کند شاید طرف مقابلش همان دختر آن شب است. راستی شما که آن دختر نیستید. |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و هشتم تیر 1386ساعت 5:36 توسط اميد توشه |
|
|
روز زن بود، هر چند معتقدم روز واقعی زنان 8 march است. اما در حالی که زنان ایران در تمام عرصه ها با مشکلات مختلفی از جمله نادیده گرفتن حقوق شان درگیرند، جنبش ضعیف زنان هم نمی تواند حتی حقوق اولیه نیمی از جامعه را در حدی ناچیز پیگیر باشد. اما حرف امروزم راجع به ظلمی است که هر روز شاهدش هستم. همه فکر می کنند در روزنامه ها و نشریات، حداقل از نابرابری میان حقوق زنان و مردان خبری نیست. اما این حوزه اگر بدتر از محل های دیگر نباشد، بهتر نیست. زنان و دختران شاغل در نشریات با مشکلات مختلفی روبرو هستند. حقوق و قرارداد های کمتر نسبت به مردان با همان میزان توانایی و یا سالها در صف ماندن برای ارتقای شغلی از خبرنگار ساده به رتبه های بالاتر، آن بخش از مسکلات زنان روزنامه نگار است که به راحتی از آن چشم پوشی می کنند. مسائلی که آنها به هیچ وجه برایشان قابل قبول نیست، انتظار جنسی از آنان است. بله درست خواندید، یک دختر یا زن جوانی که در هر قسمت از یک نشریه کار می کند باید یا خودش را به نشنیدن بزند یا اینکه واکنش نشان دهد که در آن صورت باید قید کارش را بزند. بارها شاهد بودم جناب سردبیر یا معاونش چنان راحت پیشنهادهای آنچنانی به همکاران خانمم دادند که آنها با چشم گریان محل کارشان را با برای همیشه ترک کردند.
نمی دانم چند دوره از آن روز در سالن اجتماعات جشنواره مطبوعات گذشته است، آن روز قرار بود چند دختر تازه قلم دست گرفته از مشکلاتشان در روزنامه ها بگویند. یادم است صندلی های مدیریت جلسه را چند خانم سیاسی کار که روزنامه ها را حزب می دیدند، پر کرده بودند. شاید "فریبا داوودی مهاجر" با قصد دیگری آن بالا نشسته بود. مهرنوش جعفری را تودیع کرده بودند و جانشینش در اولین جمع مطبوعاتی ها حاضر شده بود. وقتی ش.الف که تازه برای یک روزنامه ورزشی ترجمه می کرد از نابرابری های پیش رویش گفت، کسی زیاد توجه نکرد و پشت میزی ها چیری نگفتند اما وقتی خبرنگار جوانی در حالی که لپش گل انداخته بود و کسی هم او را نمی شناخت از پیشنهاد بیشرمانه دبیر سرویسش گفت یکی از آن بالا اظهار امیدواری کرد تا شاهد چنین مسایلی نباشیم، اما درود به غیرت زنانه آسیه امینی که تاب نیاورد و با جملات قاطعش بی هیچ رودربایستی گفت آنچه را که باید می گفت. اما الان از آن جلسات بی رمق هم خبری نیست. کجاییم ما که بیسوادترین سردبیر یک روزنامه فارسی زبان ( باز هم ورزشی است ) چند ماه پیش نزدیک بود جانش را از دست بدهد. این ناآقا، به همسر مدیر هنری روزنامه که در بخش فنی همان روزنامه مشغول به کار بود دل به مرداب زده و جملات کثیفش را این بار نصیب زنی شوهر دار کرده بود. خانم هم گریان موضوع را با شوهرش در میان گذاشت... نتیجه؟ هیچ هر دوی آنها امروز دنبال کار می گردند و با اینکه جناب سردبیر چند سیلی آبدار خورده است اما انگار بر آتشش هیزم ریخته باشند، جسورتر و علنی تر آنجا را هر روز از زنان پاک عاری می سازد. او را چه باک، با یک آگهی در نیازمندیهای "همشهری" می یابد آنچه را که باید و تربیت شدگان مکتبش ( فارغ از جنسیت ) مانند ویروس در هر مطبوعه ای منتشر شده و می شوند. این قطار که لوکوموتیو رانش از ارشاد می گوید، چرا این جیغ های گوش خراش را نمی شنود؟ این مسایل برای دخترانی که می خواهند اولین مطالبشان را چاپ کنند، دهها برابر بیشتر و بدتر است. چه کسی از حقوق آنها در این شرایط دفاع خواهد کرد؟ از انجمن های صنفی فقط سایه ای باقی مانده است به خصوص "انجمن روزنامه نگاران زن" که انگاری برای منافع شخصی خانم کدیور همسر گرامی آقای دکتر مهاجرانی تاسیس شده بود. حالا فقط زنان روزنامه نگار هستند که باید خودشان از حقوق خود دفاع کنند، مثل همیشه ما مردان ایرانی از اینکه زنانمان در خانه بنشینند خوشحال می شویم به خصوص که بیکاری هم زیادتر شده است! اما پیشنهادهای آنچنانی به قشر دختران و زنان روزنامه نگار دارد به امری روزمره بدل می شود و کسی هم صدایش در نمی آید و اگر خانمی این مساله را مطرح کند، سریع می گوییم "کرم از خود درخت بود" غافل از اینکه مدتهاست خودمان کرم زده ایم و حواسمان نیست. |
|
+ نوشته شده در
شنبه شانزدهم تیر 1386ساعت 3:31 توسط اميد توشه |
|
|
بماند که از همون روزی که ایشون اومدند، فهمیدیم که باید فکر جای جدیدی باشیم. خلاصه به "ایران جمعه" قانع بودیم و چون همه گروه حرفه ای بودند کار خوب پیش می رفت. به این اسامی توجه کنید، شهرام فرهنگی، علی بازل، توکا نیستانی و چند غول مطبوعاتی دیگه داشتیم کارمونو انجام می دادیم که به بهانه کاریکاتور سوسک! که در صفحه بچه ها چاپ شده بود، ایران جمعه رو هم تخته کردند و توکا مسوول صفحه و مهردادقاسمفر که سردبیر بود رو انداختند زندان....و ما دوباره بیکار شدیم. این هفتمین یا هشتمین روزنامه ای بود که توش طعم تلخ تعطیلی رو حس کردم.
هفته پیش شنیدم تمام بچه هایی که حتی سابقه 5 سال به بالا تو "ایران" داشتند رو به بهانه استخدام رسمی نبودن اخراج کردند که شامل ایران ورزشی و نشریات دیگه موسسه هم می شد. حالا یک هفته از این اخراج دسته جمعی به بهانه کمبود نیرو نگذشته که صفحهات روزنامه رو با کاغذ گلاسه چاپ کردند. اینجاست که آدم میمونه دم خروس و باور کنه یا قسم حضرت عباس رو. گند این کار اونقدر بالا گرفت که همکارانه سابقه سردار صفارهرندی تو کیهان هم صداشون دراومد، هر چی باشه این آقای به اصطلاح مدیر مسوول "ایران" با نظر مستقیم سردار صفار انتخاب شده. حالا ببینید کیهانی ها چی نوشتند: «روزنامه دولتي ايران اقدام به انتشار روزنامه بر روي كاغذ گلاسه كرد. با توجه به تغيير شيوه پرداخت يارانه كاغذ براي نشريات و روزنامهها، روزنامه ايران اقدام به انتشار شماره امروز خود بر روي كاغذ گرانبها از جنس گلاسه كرد. چاپ روزنامه بر روي كاغذ گلاسه، نخستين بار توسط روزنامه كارگزاران صورت گرفت كه در آن مقطع زماني، به شدت مورد انتقاد روزنامههاي طرفدار دولت از جمله همین ایران بوده است و منبع تامين هزينه چاپ بر روي كاغذ گرانبهاي گلاسه از طرف اين روزنامهها مورد سوال قرار گرفته بود.» حالا قضاوت با خودتون، وقتی کیهان روزنامه منتسب به مقام ..... این چنین از روزنامه دولت که مدیرش را صفارهرندی، معاون سابق کیهان انتخاب کرده، می توپد .... کار تا کجا بالا گرفته است! خواهش می کنم اینو تعریف از خود ندونید، چون هر شماره روزنامه با تلاش جمع بزرگی منتشر میشه. راستی شما به عنوان مخاطب بی طرف، چند وقته دیگه این روزنامه که هنوز 50 تومنیه و ارزونترین به حساب میادو نخریدید. جالا که گلاسه هم شده، کدوم "ایران" خوندنی تر بود؟ |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه هفتم تیر 1386ساعت 4:7 توسط اميد توشه |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
در زندگي روزمره مان هميشه دوست داريم ديگران مخاطب ما باشند تا اينكه ما مخاطب آنها.
در روزگار تنهايي و بي همدلي ( همزبون كم نيست ) سعي كنيم صداي ضعيف ديگران را در غوغاي منم كردن ها و خودخواهي ها بشنويم. شايد غريقي كمك مي طلبد و افتاده اي دستي مي خواهد شايد..... دست نوشته های امید توشه روزنامه نگار بی مخاطب |
|
|